Jaman dahulu kala di sebuah desa ti

Jaman dahulu kala di sebuah desa tinggal sebuah keluarga yang terdiri dari Ayah, Ibu dan seorang gadis remaja yang cantik bernama bawang putih. Mereka adalah keluarga yang bahagia. Meski ayah bawang putih hanya pedagang biasa, namun mereka hidup rukun dan damai. Namun suatu hari ibu bawang putih sakit keras dan akhirnya meninggal dunia. Bawang putih sangat berduka demikian pula ayahnya.

Di desa itu tinggal pula seorang janda yang memiliki anak bernama Bawang Merah. Semenjak ibu Bawang putih meninggal, ibu Bawang merah sering berkunjung ke rumah Bawang putih. Dia sering membawakan makanan, membantu bawang putih membereskan rumah atau hanya menemani Bawang Putih dan ayahnya mengobrol. Akhirnya ayah Bawang putih berpikir bahwa mungkin lebih baik kalau ia menikah saja dengan ibu Bawang merah, supaya Bawang putih tidak kesepian lagi.

Dengan pertimbangan dari bawang putih, maka ayah Bawang putih menikah dengan ibu bawang merah. Awalnya ibu bawang merah dan bawang merah sangat baik kepada bawang putih. Namun lama kelamaan sifat asli mereka mulai kelihatan. Mereka kerap memarahi bawang putih dan memberinya pekerjaan berat jika ayah Bawang Putih sedang pergi berdagang. Bawang putih harus mengerjakan semua pekerjaan rumah, sementara Bawang merah dan ibunya hanya duduk-duduk saja. Tentu saja ayah Bawang putih tidak mengetahuinya, karena Bawang putih tidak pernah menceritakannya.

Suatu hari ayah Bawang putih jatuh sakit dan kemudian meninggal dunia. Sejak saat itu Bawang merah dan ibunya semakin berkuasa dan semena-mena terhadap Bawang putih. Bawang putih hampir tidak pernah beristirahat. Dia sudah harus bangun sebelum subuh, untuk mempersiapkan air mandi dan sarapan bagi Bawang merah dan ibunya. Kemudian dia harus memberi makan ternak, menyirami kebun dan mencuci baju ke sungai. Lalu dia masih harus menyetrika, membereskan rumah, dan masih banyak pekerjaan lainnya. Namun Bawang putih selalu melakukan pekerjaannya dengan gembira, karena dia berharap suatu saat ibu tirinya akan mencintainya seperti anak kandungnya sendiri.

Pagi ini seperti biasa Bawang putih membawa bakul berisi pakaian yang akan dicucinya di sungai. Dengan bernyanyi kecil dia menyusuri jalan setapak di pinggir hutan kecil yang biasa dilaluinya. Hari itu cuaca sangat cerah. Bawang putih segera mencuci semua pakaian kotor yang dibawanya. Saking terlalu asyiknya, Bawang putih tidak menyadari bahwasalah satu baju telah hanyut terbawa arus. Celakanya baju yang hanyut adalah baju kesayangan ibu tirinya. Ketika menyadari hal itu, baju ibu tirinya telah hanyut terlalu jauh. Bawang putih mencoba menyusuri sungai untuk mencarinya, namun tidak berhasil menemukannya. Dengan putus asa dia kembali ke rumah dan menceritakannya kepada ibunya.

“Dasar ceroboh!” bentak ibu tirinya. “Aku tidak mau tahu, pokoknya kamu harus mencari baju itu! Dan jangan berani pulang ke rumah kalau kau belum menemukannya. Mengerti?”

Bawang putih terpaksa menuruti keinginan ibun tirinya. Dia segera menyusuri sungai tempatnya mencuci tadi. Mataharisudah mulai meninggi, namun Bawang putih belum juga menemukan baju ibunya. Dia memasang matanya, dengan teliti diperiksanya setiap juluran akar yang menjorok ke sungai, siapa tahu baju ibunya tersangkut disana. Setelah jauh melangkah dan matahari sudah condong ke barat, Bawang putih melihat seorang penggembala yang sedang memandikan kerbaunya. Maka Bawang putih bertanya: “Wahai paman yang baik, apakah paman melihat baju merah yang hanyut lewat sini? Karena saya harus menemukan dan membawanya pulang.” “Ya tadi saya lihat nak. Kalau kamu mengejarnya cepat-cepat, mungkin kau bisa mengejarnya,” kata paman itu.

“Baiklah paman, terima kasih!” kata Bawang putih dan segera berlari kembali menyusuri. Hari sudah mulai gelap, Bawang putih sudah mulai putus asa. Sebentar lagi malam akan tiba, dan Bawang putih. Dari kejauhan tampak cahaya lampu yang berasal dari sebuah gubuk di tepi sungai. Bawang putih segera menghampiri rumah itu dan mengetuknya.
“Permisi…!” kata Bawang putih. Seorang perempuan tua membuka pintu.
“Siapa kamu nak?” tanya nenek itu.

“Saya Bawang putih nek. Tadi saya sedang mencari baju ibu saya yang hanyut. Dan sekarang kemalaman. Bolehkah saya tinggal di sini malam ini?” tanya Bawang putih.
“Boleh nak. Apakah baju yang kau cari berwarna merah?” tanya nenek.
“Ya nek. Apa…nenek menemukannya?” tanya Bawang putih.

“Ya. Tadi baju itu tersangkut di depan rumahku. Sayang, padahal aku menyukai baju itu,” kata nenek. “Baiklah aku akan mengembalikannya, tapi kau harus menemaniku dulu disini selama seminggu. Sudah lama aku tidak mengobrol dengan siapapun, bagaimana?” pinta nenek.Bawang putih berpikir sejenak. Nenek itu kelihatan kesepian. Bawang putih pun merasa iba. “Baiklah nek, saya akan menemani nenek selama seminggu, asal nenek tidak bosan saja denganku,” kata Bawang putih dengan tersenyum.

Selama seminggu Bawang putih tinggal dengan nenek tersebut. Setiap hari Bawang putih membantu mengerjakan pekerjaan rumah nenek. Tentu saja nenek itu me

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โบราณกาลในหมู่บ้านอาศัยอยู่เป็นครอบครัวที่ประกอบด้วยเป็นพ่อ แม่ และเด็กสาววัยรุ่นที่ชื่อสวยงามกระเทียม พวกเขามีครอบครัวมีความสุข แม้ว่าพ่อกระเทียมร้านค้าเท่านั้น แต่พวกเขาอยู่อย่างสงบสุข และรับกัน แต่วันหนึ่งแม่ของกระเทียมไม่ดี และในที่สุดก็เสียชีวิต กระเทียมเป็นพ่อที่สูญเสียมากในทำนองเดียวกันในหมู่บ้านยังอยู่แม่ม่ายที่มีลูกชื่อหัวหอมแดง ตั้งแต่แม่เสียชีวิต แม่ของหัวหอมแดงกระเทียมมักจะไปเยี่ยมบ้านของกระเทียม เขามักจะนำอาหาร กระเทียมช่วยดูแลบ้าน หรือเพียงแค่มาพร้อมกับกระเทียมและพ่อของเขาพูดคุย ในที่สุดบิดาของคิดว่า มันอาจจะดีกว่าถ้าเขาได้แต่งงานกับแม่ของหอมหัวใหญ่ กระเทียมกระเทียมไม่เหงาอีกต่อไปมีกระเทียม แล้วพ่อจะแต่งงานกับแม่ของหอมกระเทียม ตอนแรกแม่ของหัวหอมแดงและหอมแดงจะดีมากไปโพรวองซ์ แต่ธรรมชาติที่แท้จริงของพวกเขาค่อย ๆ เริ่มมองเห็น พวกเขามักจะประชุมเพลิงกระเทียม และให้เขาทำงานหนักถ้าพ่อไป ค้ากระเทียม กระเทียมต้องทำทั้งหมดการบ้าน เมราห์ Bawang และแม่ของเธอนั่งอยู่เพียงคนเดียว แน่นอนพ่อกระเทียมไม่ทราบ เพราะกระเทียมไม่บอกวันหนึ่งพ่อกระเทียมลดลงป่วย และภายหลังเสียชีวิต ตั้งแต่นั้น หอมและแม่ของเขาได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และอย่ากับกระเทียม กระเทียมเกือบจะไม่เหลือ เขาจะขึ้นก่อนรุ่งอรุณ ห้องอาบน้ำและอาหารเช้าสำหรับหัวหอมและแม่ของเขา แล้วเธอมีการเลี้ยงวัว รดน้ำสวน และซักล้างเสื้อผ้าให้แม่ แล้วเขายังคงต้องรีดออก เอาดูแลบ้าน และงานอื่น ๆ มากมาย แต่กระเทียมเป็นมักจะทำงาน ด้วยความยินดี เพราะเขาหวังว่า สักวันหนึ่งแม่เลี้ยงของเขารักเขาเป็นลูกชายของเขาเองเช้านี้ตามปกติกระเทียมนำตะกร้าที่ประกอบด้วยเสื้อผ้าที่จะ dicucinya ในแม่น้ำ ขนาดเล็กร้องเขาลงเส้นทางบนขอบของป่าขนาดเล็กชนิดปกติ วันที่สภาพอากาศมีแดด กระเทียมซักเสื้อผ้าที่สกปรกทั้งหมดที่เขาดำเนินการทันที ผมมากเกินไปขึ้ง กระเทียมไม่ทราบ bahwasalah หนึ่งได้รับเสื้อลอยที่ดำเนินการ โดยในปัจจุบัน ลอยผ้าเศร้าหมองตั้งแต่เสื้อผ้าแม่เลี้ยงของเขา เมื่อรู้ตัว เสื้อผ้าแม่เลี้ยงของเขาได้ลอยไกล ลองกระเทียมลงแม่น้ำเพื่อหาเธอ แต่ไม่ได้จัดการเพื่อค้นหา ในความสิ้นหวัง เขากลับบ้าน และบอกแม่ของเขา"พื้นฐานเลอะเทอะ" จัดชิดแม่เลี้ยงของเขา "ไม่อยากรู้ อย่างไรก็ตาม คุณต้องหาชุดที่ และไม่กล้ากลับบ้านถ้าคุณไม่พบ เข้าใจไหม"กระเทียมจะถูกบังคับให้เชื่อฟัง ibun ความปรารถนาของเขา เขาลงที่ล้างทันที Mataharisudah เริ่มขึ้น แต่กระเทียมยังยังไม่ได้ไปหาเสื้อผ้าของแม่ของเขา เธอใส่ขึ้นดวงตาของเธอ diperiksanya อย่างระมัดระวังทุก juluran รากเกินลงในแม่น้ำ ที่รู้เสื้อผ้าแม่ของเขาได้รับการติดมี หลังจากก้าวออกไปและดวงอาทิตย์แล้วก็ไปพิงตะวัน ดูกระเทียมเลี้ยงแกะที่จะอาบน้ำ kerbaunya กระเทียมแล้วถาม: "o ดี ว่าลุงลุงมองสีแดงแต่งที่ลอยผ่านที่นี่ เพราะต้องค้นหามัน และนำมันกลับบ้าน" "ยาสุด ฉันเห็นนาค ถ้าคุณดำเนินการให้รวดเร็ว บางทีคุณอาจเรียนที่ "กล่าวว่า ลุงของเขา"ลุงดี ขอบคุณ" กล่าวว่า กระเทียม และทันทีวิ่งไปกลับ วันนี้จะได้รับเข้ม กระเทียมได้เริ่มต้นในความสิ้นหวัง คืนเร็ว ๆ นี้จะมาถึง และกระเทียม จากระยะไกล เหมือนแสงที่มาจากเพิงที่บนฝั่งแม่น้ำ นอกจากนี้กระเทียมทันทีเข้าบ้านและ mengetuknya"ขออภัย" กล่าวว่า กระเทียม หญิงชราเปิดประตู"ใครคุณลูกชาย" ขอยายไป"ฉัน nek กระเทียม ตอนนี้ฉันกำลังสำหรับเสื้อผ้าของแม่ฉันจะลอย และตอนนี้ kemalaman อาจจองคืนนี้? "ถามกระเทียม"เป็นนาค ไม่ว่าคุณกำลังมองหาเครื่องแต่งกายสีแดง? "ถามยาย“Ya nek. Apa…nenek menemukannya?” tanya Bawang putih.“Ya. Tadi baju itu tersangkut di depan rumahku. Sayang, padahal aku menyukai baju itu,” kata nenek. “Baiklah aku akan mengembalikannya, tapi kau harus menemaniku dulu disini selama seminggu. Sudah lama aku tidak mengobrol dengan siapapun, bagaimana?” pinta nenek.Bawang putih berpikir sejenak. Nenek itu kelihatan kesepian. Bawang putih pun merasa iba. “Baiklah nek, saya akan menemani nenek selama seminggu, asal nenek tidak bosan saja denganku,” kata Bawang putih dengan tersenyum.Selama seminggu Bawang putih tinggal dengan nenek tersebut. Setiap hari Bawang putih membantu mengerjakan pekerjaan rumah nenek. Tentu saja nenek itu me

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นานมาแล้วในหมู่บ้านที่อาศัยอยู่ในครอบครัวประกอบด้วยพ่อแม่และกระเทียมสาวสวยที่ชื่อ พวกเขาเป็นครอบครัวมีความสุข แม้ว่าพ่อกระเทียมพ่อค้าธรรมดา แต่พวกเขาอยู่ในความสามัคคีและความสงบสุข แต่วันหนึ่งกระเทียมแม่ที่กำลังป่วยและตายในที่สุด กระเทียมเป็นพ่อเสียใจเช่นเดียวกัน. ในหมู่บ้านอาศัยอยู่ม่ายที่มีลูกชายคนหนึ่งชื่อ Bawang Merah ตั้งแต่แม่เสียชีวิตกระเทียมหัวหอมแม่มักจะไปเยี่ยมบ้านกระเทียม เขามักจะนำอาหารกระเทียมจะช่วยทำความสะอาดบ้านหรือเพียงแค่มาพร้อมกับกระเทียมและพ่อของเขาที่จะพูดคุย ในที่สุดพ่อของกระเทียมคิดว่ามันอาจจะดีกว่าถ้าเขาแต่งงานเฉพาะกับหัวหอมแม่กระเทียมไม่เหงาอีกต่อไปดังนั้น. ในการพิจารณาของกระเทียม, กระเทียมพ่อแต่งงานกับแม่ของหัวหอม ในขั้นต้นหอมแม่และหอมแดงเป็นอย่างดีเพื่อกระเทียม แต่เมื่อเวลาผ่านธรรมชาติที่แท้จริงของพวกเขาเริ่มปรากฏให้เห็น พวกเขามักจะดุกระเทียมและให้เขาเป็นงานยากถ้าพ่อ Garlic're ไปเพื่อการค้า กระเทียมควรจะทำทุกบ้านในขณะที่หัวหอมและแม่ของเขาเพียงแค่นั่งอยู่รอบ ๆ แน่นอนพ่อกระเทียมไม่ทราบว่ามันเพราะกระเทียมไม่เคยบอก. วันหนึ่งพ่อของกระเทียมล้มป่วยและเสียชีวิตในภายหลัง ตั้งแต่นั้นมาหอมและแม่ของเขากลายเป็นมีประสิทธิภาพมากขึ้นและการประหัตประหารของกระเทียม กระเทียมเกือบจะไม่เคยอยู่ เขาจะต้องได้รับการขึ้นก่อนรุ่งสางเพื่อเตรียมความพร้อมอ่างน้ำและอาหารเช้าสำหรับหัวหอมและแม่ของเขา แล้วเขาก็จะเลี้ยงปศุสัตว์, การรดน้ำสวนและการซักเสื้อผ้าที่แม่น้ำ จากนั้นเขาก็ยังคงมีการเหล็กทำความสะอาดบ้านและงานอื่น ๆ อีกมากมาย กระเทียม แต่มักจะทำผลงานของเขาเพราะเขาหวังว่าวันหนึ่งแม่เลี้ยงของเขาจะรักเธอเหมือนเด็กของเขาเอง. เช้าวันนี้ตามปกติกระเทียมดำเนินตะกร้าของเสื้อผ้าที่จะล้างในแม่น้ำ มีน้อยร้องเพลงเขาลงเส้นทางที่ขอบของป่าเล็ก ๆ ซึ่งเป็นเส้นทางปกติ วันนี้เป็นวันที่มีแดดมาก กระเทียมทันทีล้างทั้งหมดเสื้อผ้าที่สกปรกเขาได้รับการดำเนินการ เพราะสนุกมากเกินไปกระเทียมไม่ได้ตระหนักถึง bahwasalah เสื้อผ้าได้ล้างออกไป แต่น่าเสียดายที่เสื้อผ้าของดริฟท์เป็นที่ชื่นชอบแต่งตัวแม่เลี้ยง เมื่อเขาตระหนักว่าแม่เลี้ยงเสื้อผ้าลอยไกลเกินไป กระเทียมพยายามลงไปในแม่น้ำที่จะมองหา แต่ไม่สามารถหาได้ หมดหวังเขากลับบ้านและบอกแม่ของเขา. "พื้นฐานเลอะเทอะ!" ตะคอกแม่เลี้ยง "ผมไม่ต้องการที่จะรู้เพียงแค่คุณมีที่จะหาสิ่งที่จะสวมใส่ที่! และไม่กล้ากลับบ้านถ้าคุณยังไม่พบว่ามัน เข้าใจไหม? " กระเทียมถูกบังคับให้ความปรารถนาของครึ่งวาง เขารีบล้างลงไปในแม่น้ำที่ก่อนหน้านี้ Mataharisudah เริ่มเพิ่มขึ้น แต่กระเทียมยังไม่ได้พบเสื้อผ้าของเธอ เขานำขึ้นดวงตาของเขาตรวจสอบอย่างรอบคอบทุกขอทานรากที่ขึงลงไปในแม่น้ำที่รู้เสื้อผ้าของเธอติดอยู่ที่นั่น หลังจากก้าวออกไปและดวงอาทิตย์ได้เอนเอียงไปทางทิศตะวันตก, กระเทียมเห็นคนเลี้ยงแกะที่เป็นอาบน้ำควาย กระเทียมแล้วถามว่า "โอ้ลุงดีถ้าลุงเห็นเสื้อสีแดงลอยผ่านที่นี่? เพราะผมต้องไปหาและนำกลับบ้านของเธอ. "" ใช่ฉันเคยเห็นลูกชายของฉัน ถ้าคุณไล่ล่าอย่างรวดเร็วบางทีคุณอาจจะจับเขา "ลุงกล่าวว่า. " ดีลุงขอขอบคุณ! "กระเทียมพูดและรีบวิ่งกลับลงมา มันก็เริ่มมืดกระเทียมได้รับหมดหวัง เร็ว ๆ นี้คืนจะมาถึงและกระเทียม จากระยะไกลมันดูเล็กมาจากกระท่อมบนฝั่งของแม่น้ำ กระเทียมเข้าหาทันทีในบ้านและเคาะ. "ขอโทษนะ ... !" กล่าวว่ากระเทียม หญิงชราคนหนึ่งเปิดประตู. "คุณเป็นใครลูกชาย?" ถามหญิงชรา. "ผมกระเทียมยาย เพียงแค่ตอนนี้ฉันกำลังมองหาเสื้อผ้าที่แม่ของฉันจะถูกล้างออกไป และตอนนี้สายเกินไป ฉันจะอยู่ที่นี่ในคืนนี้? "ถามกระเทียม. " สามารถลูกชาย คุณกำลังมองหาเสื้อผ้าที่มีสีแดง? "ถามยาย. " ใช่คุณยาย อะไร ... คุณยายพบว่าเธอ? "ถามกระเทียม. " ใช่ เสื้อผ้าที่ได้รับการติดอยู่ในด้านหน้าของบ้านของฉัน แต่เมื่อฉันรักเสื้อผ้า "คุณยายกล่าวว่า "ดีฉันจะให้มันกลับมา แต่คุณต้องมาพร้อมกับฉันออกจากที่นี่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ผมยังไม่ได้รับการพูดคุยกับทุกคนได้อย่างไร "สารภาพขาว nenek.Bawang คิดสักครู่ หญิงชรามองเหงา กระเทียมยังรู้สึกสงสาร "อืมคุณยายผมจะมาพร้อมกับคุณยายสำหรับสัปดาห์ตราบใดที่คุณยายไม่เบื่อกับฉัน" กระเทียมกล่าวด้วยรอยยิ้ม. ในช่วงสัปดาห์ที่กระเทียมพักอาศัยอยู่กับยาย กระเทียมทุกวันจะช่วยให้มีการบ้านคุณยาย แน่นอนมันฉันคุณยาย